Ітак, перш найперш (хаця не, спачатку была наклейка фона на (!!!) лампаднае масла; не раю так рабіць, бо плёнка ад яго расьцягваецца і пад яе заходзіць паветра; зараз ужо нічога не направіць, хаця ўзор атрымаўся даволі буйнамаштабны і нельга сказаць, што ў ім няма свайго шарму...) на дно быў засыпаны садовы грунт. Было закуплена два пакеты (па 5 літраў кожны), але пасьля засыпкі першага я нешта засумняваўся і другі сыпаць не стаў (зараз ня тое што шкадую, але, думаю, што зусім не пашкодзіла б). Так, спынімся крыху...
"Зрэз памяці": акварыўм мае такія габарыты: 120х42х50, аб'ём, як не цяжка палічыць, недзе каля 240 літраў, плошча дна - 0.48 м
2Працягваем... Вось фоткі (засыпка глебы і сама глеба, якую я ўжыў (можа каму спатрэбіцца)):
Уклаў роўным слоем, атрымалася недзе па 1 см:
Наступным слоем ішла гліна (Максім, дзякую!
![Подмигивающий ;)](http://akva.by/forum/Smileys/default/wink.gif)
). Гліна, здаецца, блакітная. Яна была амаль сухая (ну, па скрайняй меры, добра падсохшая звонку). Будучы замочанай у вядры з цёплай вадой яна менш чым за суткі цалкам у ёй разьмякла, так што нават размінаць прыйшлося чыста сімвалічна, хутчэй гэта можна было б назваць разьмешваньнем да аднароднай сьметанападобнай масы. Вось, як яна выглядала:
Агульны аб'ём (ужо пасты, а не самой гліны - 8-9 літраў), пайшла ўся. Працэс укладкі: спачатку выглядае ня вельмі прывабна (нават узьнікалі думкі "ты што з глузду з'ехаў, што ты робіш?", але адступаць няма куды было
![Смеющийся ;D](http://akva.by/forum/Smileys/default/grin.gif)
), а пад канец нават спадабалася, і вынік мяне цалкам задаволіў. Вось, абодва этапы ва ўсёй сваёй красе:
Далей засыпаем грунт. Трэба абмовіцца, што грунт не прамываўся нават з большага. Як быў, так і даставаўся з аквы, праляжаў 3 тыдні і такжа без прамыўкі быў засыпаны назад на новым месцы на вышэй апісаную "подушку". Рабіць гэта трэба было паступова, нясьпешна, максімальна роўнамерна, каб нічога не паплыла і не ўтанула
![Улыбка :)](http://akva.by/forum/Smileys/default/smiley.gif)
. У мяне нават былі падазрэньні, што грунт пазьней проста праваліцца пад гліну, а яна выйдзе наверх, але гэтага, на шчасьце, не адбылося...
Ну, вось, у прынцыпе ўсё асаблівасьці. Далей усё стандартна: пасадка расьлін (іх было немнога, бо вырашыў ад крыпт пазбавіцца цалкам: моцна растуць, пасьля не выдраць, заценяюць). Былі пасаджаныя анубы нана, амбулія, ратала Манье, індыйскі папараць, апанагетон (дакладную назву не памятаю), і яшчэ адна чырвоная (калісьці Анжэліка спрэзэнтавала). Ну, вось, анубчыкі:
Далей заліўка вады (усё акрамя анубаў было пасаджана пасьля частковага запаўненьня), ужывалася проста вадаправодная вада 100% без усякай падрыхтоўкі (ўраджаньне ад вады ўжо было нядрэннае):
Першую ноч прастаяла ўпаўвады. Выглядала так... "земля же была безвидна и пуста..." Пуставата, адным словам.
Назаўтра было даліта яшчэ 25% вадзічкі (таксама вадаправоднай) і запушчаны "рыппкі". У той жа вечар, пасьля вось гэтага кадра:
быў пастаўлены фільтар (па-ранейшаму непрамыты) і закінуты яванскі мох (пустаты паўбавілася). Запуск атрымаўся, можна сказаць, зь нізкага старту. Я палічыў, што, паколькі нічога не прамывалася, то азотны цыкл стартане адразу ж. Так і адбылося, па ўсім відаць.
Ну, вось з большага ўсё, што тычылася запуску. Пару дзён пазьней Максім яшчэ мне падсабіў, на гэты раз расьлінкамі, стала крышку лепш (пустаты яшчэ паўбавілася). Гэты этап я, нажаль, не зафіксаваў на фота. Пасьля я зрабіў
"жывую піраміду", пустаты зноў дадалося, бо зьнікла бесформенная гара яванца.
Зараз квітнеем і пахнем, праўда, і нітка ёсьць. Такое адчуваньне, што нітраты па 0. І яны даступныя толькі тым, хто карэннай сістэмай дайшоў да гліны ці нават да глебы. Марсілія, апанагетоны і амбулія растуць на вачах. Ратала пакуль тармозіць. Яванец пакрываецца ніткай... Ладна, будзем паглядзець. Фоткі абавязуюся перыядычна выкладваць.
Пакуль усё.